Wszyscy odeszli razem do wieczności w jednym uścisku…pokaż więcej

Rodzina Romero-Narváez zginęła po trzęsieniu ziemi w La Guaira: co wiadomo o sprawie

Zdjęcie przedstawia parę z czwórką dzieci. Za nimi widnieje ten sam portret rodzinny, z sześcioma urnami i czarną wstążką. Zdjęcie zaczęło krążyć z podpisem: „Wszyscy odeszli razem ku wieczności w jednym uścisku”.

Rodzina istniała, a ich śmierć została potwierdzona. Byli to wenezuelski trener Junior Romero, jego żona Diana Narváez i ich czwórka dzieci: Karin, Khamil, Mariano i Maximiliano.

Sześć ofiar zaginęło po 12 dniach od zawalenia się budynku Residencias Caribe w stanie La Guaira w Wenezueli. Budynek zawalił się podczas silnego trzęsienia ziemi, które miało miejsce 24 czerwca 2026 roku.

Jednak źródła dziennikarskie, z którymi się skontaktowano, nie potwierdzają, że cała rodzina została przyłapana na przytulaniu. Opis ten należy rozumieć jako emocjonalny zwrot krążący w mediach społecznościowych, a nie jako oficjalnie zweryfikowany szczegół.

Kim byli członkowie rodziny Romero-Narváez?
Junior Romero był trenerem piłki nożnej i brał udział w szkoleniu młodych sportowców w Wenezueli.

Pracował w młodzieżowych drużynach Deportivo La Guaira, a także jako asystent trenera w klubie Zamora Fútbol Club. Był synem znanego wenezuelskiego trenera Alfarabiego „Pino” Romero.

Jego żona nazywała się Diana Narváez. Para miała czworo małoletnich dzieci:

Karin Romero.

Chamil Romero.

Mariano Narváez.

Maximiliano Narváez.

Nazwiska zostały opublikowane przez wenezuelskie media po tym, jak ekipy poszukiwawcze potwierdziły odnalezienie i identyfikację sześciu członków rodziny.

Strata ta wywołała kondolencje ze strony akademii, klubów, trenerów i osób zaangażowanych w wenezuelską piłkę nożną.

Co wydarzyło się w rezydencjach Caribe
Rodzina przebywała w budynku Residencias Caribe w La Guaira, gdy 24 czerwca nastąpiło zawalenie się budynku wskutek trzęsienia ziemi.

Już w pierwszych godzinach po katastrofie członkowie rodzin, sąsiedzi i ratownicy rozpoczęli poszukiwania ludzi uwięzionych pod zniszczonymi budynkami.

Praca okazała się szczególnie trudna ze względu na dużą ilość gruzu, niestabilność konstrukcji i konieczność użycia specjalistycznego sprzętu.

Gazeta El País udokumentowała, że w różnych częściach La Guaira rodziny musiały organizować poszukiwania, odtwarzać układ budynków na podstawie improwizowanych planów, a także szukać narzędzi i maszyn, aby spróbować dotrzeć do zasypanych mieszkań.