To się dzieje naprawdę

Piekło Katarzyny W. za kratami? Ujawniono, jak współwięźniarki traktują mamę Madzi

Kiedyś oczy całej Polski były zwrócone na jej każdy gest, a konferencje prasowe z jej udziałem śledziły miliony. Dziś, kilkanaście lat po tragicznej śmierci półrocznej Madzi z Sosnowca, Katarzyna W. jest już tylko numerem w więziennej ewidencji. Z dala od błysków fleszy i medialnego zgiełku, mierzy się z brutalną rzeczywistością zakładu karnego, gdzie o jej losie nie decydują nagłówki gazet, lecz surowa hierarchia i pamięć o zbrodni, której ulica nigdy nie wybaczyła.

Sprawa Katarzyny W., znanej w całej Polsce jako „mama Madzi”, to jeden z tych tematów, które mimo upływu lat wciąż budzą dreszcz, choć dziś już raczej podszyty zmęczeniem niż czystym szokiem. Od tragedii w Sosnowcu minęło czternaście lat, a główna bohaterka tamtego dramatu niemal od dekady tkwi za kratami. Co u niej słychać? Właściwie niewiele – i to chyba najciekawsza informacja w tej całej ponurej historii.

W. odsiaduje wyrok 25 lat więzienia i, jak wynika z docierających zza murów relacji, postanowiła po prostu zniknąć w tłumie. Zamiast skandali czy prób walki z systemem, wybrała strategię „przetrwania po cichu”. Nie szuka zwady, nie wszczyna bójki, nie próbuje być liderką celi. Z relacji osób znających więzienne realia wyłania się obraz kobiety, która robi absolutne minimum, byle tylko nie rzucać się w oczy strażnikom i współwięźniarkom. Jej jedyny wyraźny przejaw buntu? Skarga na monitoring w celi. Najwyraźniej nawet w miejscu, gdzie prywatność jest towarem deficytowym, ciągłe oko kamery okazało się dla niej nie do zniesienia. Poza tym incydentem panuje cisza. To uderzający kontrast względem cyrku, jaki fundowała nam wszystkim podczas śledztwa – pamiętnych ucieczek, przebieranek i sesji zdjęciowych na koniu.

Dziś Katarzyna W. to po prostu numer w ewidencji, który czeka na konkretną datę. Możliwość ubiegania się o warunkowe zwolnienie zyska dopiero w 2032 roku. Do tego czasu musi odsiedzieć 20 z 25 zasądzonych lat. Czy wyjdzie wcześniej? Mało prawdopodobne, biorąc pod uwagę kaliber zbrodni i to, jak bardzo ta sprawa wryła się w zbiorową pamięć. Na razie zostaje jej śląska cela i spokój, o który sama kiedyś nie zadbała.