Na pierwszy rzut oka wygląda to jak zwykłe zdjęcie kobiety na plaży. Przyjrzyj się jednak uważniej, a dostrzeżesz ukryty szczegół, przez który fotografia stała się viralem… Sprawdź w komentarzach 👇🏻

Kobiety, które odważyły się obnażyć – droga Bikini do potęgi

To wystarczyło, by wywołać oburzenie, zakazy, a nawet aresztowania na całym świecie.

W trwającym dziesięciolecia przepychaniu się między skromnością a wolnością, bikini wyłoniło się jako zarówno złoczyńca, jak i zwycięzca. Papieże nazywali je grzesznym. Rządy je zakazały.

Ale kobiety nadal je nosiły — i z każdym odważnym występem zmieniały zasady.

Krawcy na plażach

Na początku XX wieku kostiumy kąpielowe były dalekie od eleganckich, stylowych projektów, które znamy dzisiaj. Wtedy były to obszerne, pełne ubrania wykonane z wełny, zaprojektowane tak, aby zakrywać pływaków i chronić ich przed słońcem. Nie chodziło o modę — chodziło o skromność.

Surowe zasady ubioru były powszechne na plażach w całych Stanach Zjednoczonych. Według Kathleen Morgan Drowne i Patricka Hubera w ich książce o kulturze popularnej lat 20. XX wieku, miejsca takie jak Clarendon Beach w Chicago zatrudniały krawców, którzy na bieżąco poprawiali kostiumy kąpielowe uznawane za zbyt wyzywające.

Podobne zasady pojawiały się w całym kraju — na przykład Coney Island zakazało noszenia skarpetek kąpielowych w 1915 r., jeśli odsłaniały „dołeczki na kolanach”. Wiadomo, że w Waszyngtonie policja plażowa egzekwowała te zasady, mając w ręku miarki krawieckie.

Aresztowany za jednoczęściowy strój?

Na początku XX wieku chodziło o zakrywanie się. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety musieli nosić garnitury sięgające od szyi do kolan — bez wyjątku. Jeśli jakaś część ciała była odsłonięta? Cóż, uważano to za skandaliczne.

Ale zmiany były na horyzoncie. W 1907 roku australijska pływaczka Annette Kellerman stała się jedną z pierwszych osób, które rzuciły wyzwanie tym normom, zakładając jednoczęściowy kostium, który odsłaniał jej ramiona, nogi i szyję, zamiast wówczas akceptowanych spodni.

Nazywana „australijską syreną” ze względu na swoje niezwykłe umiejętności pływackie, Kellerman spędziła większość swojego życia na kwestionowaniu norm społecznych i redefiniowaniu ideałów.